Από το Μαντούδι στη Σιάτιστα - Στη μνήμη του μακαριστού Μητροπολίτη Παύλου

Αρθρογραφος: Ιστορικό Αρχείο
Ημ/νια Έκδοσης: 14/01/2019


Το 1974 ο Παύλος Ιωάννου, νεαρός θεολόγος τότε, χειροτονείται Αρχιμανδρίτης και αναλαμβάνει την ενορία του Μαντουδίου στην Εύβοια. Μέσα από την αγάπη του για την νέα γενιά αναπτύσσει μια πλούσια δραστηριότητα στη περιοχή. Όπως έλεγε «εμείς οι μεγάλοι δεν πρέπει να ραπίσουμε την ελπίδα από τους νέους».

Παρότι ιερωμένος, αναλαμβάνει Αρχηγός στο προσκοπικό σύστημα που ίδρυσε στο Μαντούδι. Πίστευε ότι οι νέοι της μικρής κωμόπολης έπρεπε να βρίσκουν διεξόδους με αξιόλογες δραστηριότητες. Στο νέο προσκοπικό σύστημα σπεύδουν και τον βοηθούν οι ενήλικοι πρόσκοποι Σ. Κάβουρας, Γ. Τσαπουκλής, και Κ. Τσιροδημήτρης από την γειτονική Λίμνη.  

Το 1980 η πολυάριθμη προσκοπική ομάδα Μαντουδίου συμμετέχει στην 1η Σύναξη Ενωμοταρχών Στερεάς Ελλάδας & Εύβοιας. Εκεί βρέθηκε και ο νεαρός αρχιμανδρίτης. Μετά τη Θεία Λειτουργία μίλησε στα παιδιά θυμίζοντας "πόσο μεγάλη αξία έχει να ζούμε ό,τι πιστεύουμε και ιδιαίτερα εμείς οι Πρόσκοποι, που έχουμε δεχθεί αξίες παναθρώπινες όπως ο Νόμος κι η Υπόσχεση"Όσοι τον έζησαν από κοντά εκείνες τις ημέρες, θυμούνται ότι ήταν αυτός που έδινε το καλό παράδειγμα σε μικρούς και μεγαλύτερους. Από τις κατασκευές μέχρι το στήσιμο των υποδομών της κατασκήνωσης, πρώτος «μάζευε» το ράσο για να δείξει στη πράξη τη σημαίνει ομαδικότητα.

Για είκοσι πέντε χρόνια πρόσφερε σημαντική κοινωνική και ποιμαντική δραστηριότητα στην Εύβοια. Μέσα από απλοϊκά λόγια τού εξέφραζε πάντα την ουσία της χριστιανικής πίστης: «Εάν πάρουμε οποιαδήποτε μόρφωση και πτυχία, αλλά δεν καταφέρουμε το πιο απλό: να είμαστε άνθρωποι. Να είμαστε δηλαδή ικανοί να αγαπάμε. Τότε, τα πτυχία τα έχουμε για να τυλίγουμε το λάδι από τα τηγανιτά ψάρια! Δεν έχουν καμιά άλλη αξία!». Στα νέα παιδιά προέβαλε πάντα την αξία της αγνής αγάπης προς την Ελλάδα, καταδικάζοντας ευθέως πολλές φορές τις κακές συμπεριφορές του σήμερα: «Οι παλιοί λέγαν αμύνεσθαι περί Πάτρης, και εμείς πλέον είμαστε μόνο αμύνεσθαι περί πάρτης! Κοιτάμε μόνον τον εαυτό μας».

Είχε αμεσότητα και αγάπη προς τη νέα γενιά, αφού με τα λόγια του κατάφερνε να αφυπνίζει συνειδήσεις. Αυτός ήταν ο λόγος που από το 1998 ανέλαβε τη Γραμματεία της Συνοδικής Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής της Νεότητας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Παράλληλα, του ανατέθηκε η Διεύθυνση Κατηχήσεως, της Σχολής Κατηχητών και του Φροντιστηρίου Επιμορφώσεως Κατηχητών της Αποστολικής Διακονίας.



Απαντούσε σε θεολογικά θέματα με μεστό και κατανοητό τρόπο μέσα από βιβλία και ομιλίες σε ραδιοφωνικές εκπομπές. Δεν είναι λίγες όμως και οι συναντήσεις που είχε με νέα παιδιά ανά την Ελλάδα, όπου του ζητούσαν απαντήσεις σε επίκαιρα ζητήματα.  

Διετέλεσε πρόεδρος του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος «Τάσος Γεωργιάδης», μέσα από το οποίο βοήθησε δεκάδες παιδιά με καρκίνο να βελτιώσουν τη ζωή τους.

Το 2006 εξελέγη Μητροπολίτης στην ορεινή Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης. Επέστρεψε στον Δημιουργό στις 13 Ιανουαρίου 2019. 

Ο μακαριστός Παύλος θα μείνει στη μνήμη μας ως ο άνθρωπος που κατάφερε να αποδείξει ότι ο προσκοπισμός κάνει απλοικό βίωμα τη χριστιανική διδασκαλία.  


Φωτογραφίες:

1. Ο Αρχιμανδρίτης Παύλος στο μέσο της Προσκοπικής Ομάδα Μαντουδίου στη κατασκήνωση στη περιοχή Καντήλι της Εύβοιας το 1980.

2. Ο Μητροπολίτης Σισανίου & Σιατίστης Παύλος κατά τη διάρκεια κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Τοπικής Εφορείας Προσκόπων Λίμνης το 1999.